WordPress 7.2, który ma trafić na serwery 8 grudnia 2026 roku, doda do każdej zaktualizowanej strony nowy publiczny adres /random/. Wejście pod niego przekierowuje użytkownika do losowo wybranego opublikowanego wpisu, a funkcja jest domyślnie włączona i nie da się jej wyłączyć z poziomu kokpitu. Dla właścicieli serwisów firmowych, sklepów i stron opartych na własnych typach treści to zmiana, którą trzeba sprawdzić przed aktualizacją, a nie po niej.
Kontekst: skąd w rdzeniu WordPressa losowy wpis
Funkcję opisał Aaron Jorbin w notatce deweloperskiej opublikowanej 5 listopada na blogu zespołu Make WordPress Core. Tekst ma lekki ton (tytuł obiecuje, że „treści staną się bardziej losowe”, a sekcja o wyłączaniu jest adresowana do tych, którzy „po prostu nie lubią zabawy”), ale sama zmiana jest jak najbardziej poważna: nowa reguła przepisywania adresów zostanie wygenerowana na milionach stron, które zaktualizują się do wersji 7.2.
Pomysł nie jest nowy. Matt Mullenweg od lat utrzymuje prostą wtyczkę Random Redirect, która robi mniej więcej to samo na żądanie ?random. Różnica polega na tym, że wtyczkę trzeba było świadomie zainstalować, a mechanizm w rdzeniu działa od razu, na każdej witrynie z przyjaznymi linkami.
Droga do obecnej postaci była kręta. Jak zrekonstruował serwis Search Engine Journal na podstawie historii zmian w repozytorium, losowe przekierowania pojawiły się w kodzie 21 września jako opcjonalny parametr ?random, który witryna musiała sama włączyć filtrem enable_random_content_redirect. Dwa dni później zmianę wycofano z adnotacją, że funkcja ma trafić do wersji 7.2, ale „wymaga jeszcze pracy”. 16 października wróciła już jako zestaw reguł /random/, z przemianowanym filtrem i wartością domyślną ustawioną na włączone. Cztery dni później znalazła się w pierwszej becie.
Pierwsze wydanie kandydujące (RC1) ukazało się 17 listopada. W komunikacie projektu wymieniono wprost „ulepszenia nowej funkcji przekierowania do losowych treści”, a wśród nowości wydania wpisano widżet „On This Day” i odkrywanie losowych wpisów. Domyślne ustawienie pozostało bez zmian.
Kluczowe fakty: jak działa /random/
Mechanizm dokleja bazę random do istniejących ścieżek archiwów. Przy domyślnych ustawieniach i przyjaznych linkach powstają następujące adresy:
/random/przekierowuje do losowego wpisu z całej witryny,/random/category/nazwa-kategorii/wybiera losowy wpis z danej kategorii (analogicznie działa każda publiczna taksonomia, na przykład/random/tag/nazwa-tagu/),/random/author/login-autora/losuje wpis konkretnego autora,/random/slug-typu-treści/losuje element własnego typu treści (CPT), o ile kwalifikuje się do losowania.
Według relacji Search Engine Journal kod reaguje także na zmienną zapytania random, więc ?random działa na stronie głównej i w archiwach. Od zmiany z 16 listopada adres wyszukiwania z tym parametrem przekierowuje do tego samego wyszukiwania bez niego. Komentujący notatkę Rene Hermenau zauważył, że parametr jest sprawdzany samą obecnością, więc nawet ?random=0 uruchamia przekierowanie.
| Element | Zachowanie w WordPress 7.2 |
|---|---|
| Stan domyślny | Włączone na każdej witrynie z przyjaznymi linkami |
| Wyłączenie w kokpicie | Brak; da się tylko zmienić bazę adresu na ekranie Ustawienia > Bezpośrednie odnośniki |
| Wyłączenie w kodzie | Filtr wp_enable_random_content_redirect zwracający false, potem odświeżenie reguł przepisywania |
| Kod odpowiedzi | 302 (tymczasowe przekierowanie) |
| Nagłówki przekierowania | no-cache oraz X-Robots-Tag: noindex, follow |
| Nagłówki na stronie docelowej | Brak dodatkowych; wpis docelowy zachowuje swoje zwykłe ustawienia |
| Wpisy (post) | Kwalifikują się |
| Strony i załączniki | Nie kwalifikują się |
| Własne typy treści | Kwalifikują się, jeśli są publicly_queryable, mają archiwum i nie mają 'randomable' => false |
| Treści chronione hasłem | Wykluczone, losowane są tylko opublikowane wpisy bez hasła |
| Brak pasujących wpisów | Odpowiedź 404 |
| Kolizja ze slugiem „random” | Opublikowana strona o tym slugu ma pierwszeństwo przed przekierowaniem |
Własne typy treści to najważniejszy szczegół
O tym, czy dany typ treści trafia do puli losowania, decyduje nowy argument randomable w funkcji register_post_type(). Jeśli programista go nie ustawi, WordPress przyjmuje wartość prawdziwą dla każdego typu, który jest publicznie odpytywalny i ma włączone archiwum. W praktyce oznacza to, że referencje klientów, oferty, realizacje, ogłoszenia czy wpisy katalogowe zarejestrowane lata temu przez motyw albo wtyczkę mogą nagle stać się osiągalne przez /random/nazwa-typu/, nawet jeśli nie prowadzi do nich żadne menu.
Losowanie odbywa się w głównym zapytaniu WP_Query. Funkcja WP::handle_random() na czas żądania dodaje trzy callbacki (na pre_get_posts, posts_orderby i post_limits), które zawężają zapytanie do kwalifikujących się wpisów, sortują je przez RAND() i ograniczają wynik do jednego rekordu. Skutek uboczny jest taki, że istniejące modyfikacje archiwów przez pre_get_posts działają też na losowanie. Żeby zmienić wybór wyłącznie dla żądań losowych, notatka zaleca warunek wp_is_random_content_query().
Wyłączenie: jedna linijka, ale z pułapką
Całą funkcję wyłącza wtyczka typu must-use z jednym poleceniem:
add_filter( 'wp_enable_random_content_redirect', '__return_false' );
Po jej dodaniu WordPress nie generuje reguł losowych adresów, ukrywa pole bazy na ekranie bezpośrednich odnośników i ignoruje zmienną zapytania. Dokumentacja w kodzie zaznacza, że po zmianie wartości filtra trzeba odświeżyć reguły przepisywania (wystarczy zapisać ustawienia bezpośrednich odnośników). Search Engine Journal wychwycił przy tym błąd: listopadowe podsumowanie na blogu dla deweloperów WordPressa podaje nazwę wp_enable_random_content_direct, która nie występuje nigdzie w kodzie. Skopiowanie jej z tamtego tekstu nie da żadnego efektu, a strona dalej będzie przekierowywać.
Jeśli chcesz zostawić funkcję, ale wyłączyć konkretny typ treści, wystarczy przy jego rejestracji dopisać 'randomable' => false. W przypadku typów rejestrowanych przez cudzą wtyczkę można to zrobić filtrem argumentów rejestracji typu treści albo przez wspomniany warunek w pre_get_posts.
Co to znaczy dla SEO i AIO
Zacznijmy od dobrej wiadomości: samo przekierowanie zostało zaprojektowane rozsądnie z punktu widzenia wyszukiwarek. Kod 302 sygnalizuje, że to nie jest trwałe przeniesienie, a nagłówek noindex, follow na odpowiedzi przekierowującej mówi robotom, żeby nie indeksowały adresu /random/, ale mogły podążać dalej. Ryzyko, że Google zaindeksuje /random/ jako osobną stronę albo przypisze mu sygnały któregoś wpisu, jest więc niewielkie. Kłopoty leżą gdzie indziej.
1. Treści ukryte przed nawigacją przestają być ukryte
Nagłówek noindex obejmuje wyłącznie odpowiedź przekierowującą, a nie wpis, na który trafia użytkownik. Jeśli na stronie istnieją elementy własnego typu treści, które ktoś oznaczył noindex we wtyczce SEO i celowo nie podlinkował, to nadal pozostają noindex, ale każdy odwiedzający może do nich trafić losowo. Joost de Valk, twórca Yoast SEO, napisał w komentarzach pod notatką, że to „okropny pomysł, żeby włączać to domyślnie”, a w kolejnej odpowiedzi dodał, że obawia się, iż ludzie zaczną losowo lądować na fakturach, ofertach i stronach przygotowanych dla konkretnych klientów. Zwrócił też uwagę, że rdzeń WordPressa nadal nie ma natywnego pola noindex, którym można by takie treści wykluczyć z losowania.
Z perspektywy SEO to nie jest problem indeksacji, tylko kontroli nad tym, co widzi użytkownik i bot podążający za linkami. Strony „cienkie”, testowe czy przeznaczone dla wąskiej grupy odbiorców dostają nowe wejście, którego nikt nie planował.
2. Budżet crawlowania i obciążenie serwera
Google samo nie wymyśla adresów /random/, ale trafi na nie, jeśli motyw, wtyczka albo redaktor podlinkuje przycisk „losowy wpis” w menu, stopce czy widżecie. Wtedy każde pobranie tego linku kończy się innym celem, a sam adres jest z założenia niecache’owalny. Na dużych serwisach to realny koszt. Sortowanie ORDER BY RAND() skaluje się liniowo z liczbą wpisów, co w dyskusji pod notatką podkreślał Ryan McCue, jeden z długoletnich współtwórców rdzenia.
Rene Hermenau zmierzył to na wersji 7.2-beta4 (PHP 8.3, MariaDB 11.8, bez cache obiektów, szybki laptop, krótkie testowe wpisy). Wyniki dla samego zapytania wyglądały tak:
| Liczba wpisów | Czas zapytania | Pełne żądanie /random/ | Strona główna bez cache |
|---|---|---|---|
| 50 000 | 24 ms | 35 ms | 43 ms |
| 200 000 | 140 ms | 153 ms | 66 ms |
| 1 000 000 | 824 ms | 828 ms | 196 ms |
| 2 000 000 | 1,87 s | 1,88 s | 368 ms |
Dwadzieścia równoczesnych żądań do /random/ na witrynie z dwoma milionami wpisów potrzebowało 14 sekund, podczas gdy strona główna w tych samych warunkach obsłużyła je w 2,2 sekundy. Autor testu zaznaczył, że prawdziwe serwisy z dłuższymi wpisami i wolniejszym sprzętem wypadną gorzej, a pomiary w zgłoszeniu na Tracu pokazywały 74–157 ms już przy 50 tysiącach wpisów normalnej długości. McCue zaproponował rozwiązanie znane z dużych wdrożeń: zamiast losować z całej tabeli, pobrać 50 wpisów, trzymać je w cache przez godzinę i losować z tej puli.
Dla SEO ma to znaczenie pośrednie, ale konkretne. Google dostosowuje tempo crawlowania do kondycji serwera: gdy odpowiedzi zwalniają albo pojawiają się błędy 5xx, Googlebot ogranicza liczbę pobrań. Jeśli boty (nie tylko Googlebot, ale też roboty AI i zwykłe skanery) zaczną masowo odpytywać /random/, odbije się to na czasie odpowiedzi całej witryny. Więcej o tym, kiedy budżet crawlowania naprawdę jest ograniczeniem, piszemy w tekście o budżecie crawlowania w 2026 roku.
3. Analityka: więcej szumu w danych wejść
Jeden z komentujących rozpisał konsekwencje dla Google Analytics. Ponieważ /random/ to przekierowanie po stronie serwera, GA4 nigdy nie zarejestruje odsłony tego adresu, tylko odsłonę wpisu docelowego. Strony wejścia staną się bardziej zaszumione: stary, nieistotny dla biznesu wpis może nagle dostać serię sesji, które nie pochodzą ani z wyszukiwarki, ani z kampanii. Przycisk „zaskocz mnie” może też sztucznie poprawić wskaźnik zaangażowania i liczbę stron na sesję. Komentujący przypuszcza (sam zaznacza, że tego nie potwierdził), że przekierowanie gubi parametry UTM, więc udostępniony link /random/?utm_source=... trafi do ruchu bezpośredniego lub nieprzypisanego. Adresy /random/ będą widoczne tylko w logach serwera, dlatego warto mieć je pod ręką. Jak czytać logi pod kątem botów, opisaliśmy w poradniku o analizie logów i botach AI.
4. Dwa przypadki brzegowe, o których warto wiedzieć
Pierwszy dotyczy kolizji adresów. Peter Wilson z zespołu rdzenia potwierdził, że opublikowana strona o slugu „random” ma pierwszeństwo przed przekierowaniem, podobnie jak wpis o tym slugu przy strukturze linków /%postname%/. Jeśli masz taką podstronę, nie zniknie, ale funkcja losowania pod domyślną bazą po prostu nie zadziała. Wilson zalecił w takiej sytuacji zmianę bazy na przykład na „shuffle”.
Drugi przypadek wyłapał Hermenau: gdy wylosowany wpis ma bezpośredni odnośnik w innej domenie, przekierowanie jest celowo pomijane. Zamiast niego WordPress serwuje zwykłą stronę 200 z jednym wpisem, ale już bez nagłówków no-cache i noindex. Przy włączonym cache strony /random/ może wtedy pokazywać wszystkim ten sam wpis, a robot dostaje indeksowalną stronę z duplikatem treści. Jorbin przyznał, że brak tych nagłówków „wygląda na błąd wart naprawienia” i poprosił o zgłoszenie.
Reakcje branży
Pod notatką Jorbina zebrał się długi wątek, w którym przeważają głosy krytyczne. Powtarzają się trzy argumenty. Po pierwsze, większość instalacji WordPressa to nie osobiste blogi, tylko strony firmowe i sklepy, dla których losowe wejście do archiwum nie ma wartości, a odkrywalność treści sprowadza się do SEO i widoczności w odpowiedziach AI. Po drugie, starsze serwisy często mają źle skonfigurowane typy treści, a „ukryte” elementy bywają po prostu oznaczone noindex i mają nieczytelne slugi. Po trzecie, funkcję opcjonalną narzuca się wszystkim, zamiast zostawić ją wtyczkom, skoro takie wtyczki istnieją od lat. W dyskusji podlinkowano już wtyczkę No Random Posts, która robi dokładnie to, co mógłby robić przełącznik w ustawieniach.
Jorbin bronił projektu, pisząc, że traktuje go jako narzędzie odkrywania treści, bo podczas testów na własnej stronie trafiał na teksty, o których zupełnie zapomniał. Na zarzut braku opcji wyłączenia w kokpicie odpowiedział, że filozofia WordPressa zakłada, iż nie dodaje się przełącznika dla każdej funkcji, bo ekrany ustawień stałyby się nieużywalne.
Ciekawie wypadło stanowisko Matta Mullenwega, który prowadzi to wydanie. Zgodził się z komentującym, że funkcja nie powinna korzystać ze struktury adresów stron, i napisał, że jego zdaniem nie powinna to być doklejana „ładna” ścieżka, bo pierwotna prośba dotyczyła tylko /?random w katalogu głównym. Do obaw o wydajność odniósł się, wskazując, że parametry zapytań, wyszukiwarka i REST API dają „dużo więcej sposobów” na wyczerpanie zasobów serwera. Mimo tych deklaracji, jak odnotował Search Engine Journal, do 17 listopada nikt z opiekunów funkcji nie opublikował zmiany domyślnego ustawienia ani struktury adresów. Zmiany w kodzie z 12–17 listopada dotyczyły tego, kiedy przekierowanie się uruchamia, jak traktuje wyszukiwanie i jak wybiera wpis.
Dla porządku warto dodać, że to nie jedyna kontrowersja wokół wersji 7.2. Tego samego dnia, w którym ukazało się RC1, z wydania wycofano Secrets API, czyli mechanizm przechowywania kluczy i tokenów przez wtyczki, po krytyce projektu ze strony części współtwórców. Wcześniej w tym miesiącu pisaliśmy też o tym, że WordPress 7.2 usuwa arkusz XSL z map witryn w odpowiedzi na zmiany w Chrome 158.
Co dalej: lista kontrolna przed 8 grudnia
Do premiery zostało nieco ponad dwa tygodnie, a w fazie wydań kandydujących szczegóły wciąż mogą się zmienić. Niezależnie od tego, czy domyślne ustawienie zostanie w ostatniej chwili odwrócone, warto przygotować się teraz:
- Zrób spis typów treści. Sprawdź, które własne typy są publicznie odpytywalne i mają archiwum. To one trafią do losowania. Szczególnie przejrzyj typy rejestrowane przez motywy i wtyczki, których nie pisałeś.
- Zdecyduj: zostawić, zawęzić czy wyłączyć. Na blogu z dużym archiwum funkcja może być nieszkodliwa, a nawet przydatna. Na stronie firmowej, w sklepie czy w serwisie z treściami dla klientów rozsądniej jest ją wyłączyć filtrem albo wykluczyć wrażliwe typy argumentem
randomable. - Użyj właściwej nazwy filtra. To
wp_enable_random_content_redirect, nie wersja z podsumowania na blogu deweloperskim. Po wdrożeniu odśwież reguły przepisywania i sprawdź, czy/random/zwraca 404. - Sprawdź kolizje slugów. Jeśli masz stronę lub wpis „random”, zdecyduj, czy zmieniasz bazę losowania.
- Przetestuj na stagingu. Zainstaluj RC na kopii witryny, wywołaj
curl -Ina/random/i kilku wariantach z kategorią i typem treści, i zobacz, dokąd trafiasz. - Zabezpiecz serwer. Na dużych serwisach rozważ limit żądań do
/random/na poziomie WAF lub CDN, zanim zrobią to za ciebie boty. - Obserwuj logi i dane wejść po aktualizacji. Nagłe skoki sesji na starych wpisach w GA4 mogą mieć teraz zupełnie nową przyczynę.
Dla agencji obsługujących wiele instalacji WordPressa najprostszym rozwiązaniem będzie dołączenie jednolinijkowej wtyczki must-use do standardowego pakietu wdrożeniowego i świadome włączanie funkcji tylko tam, gdzie klient jej chce. Jeśli w RC2 lub w wersji finalnej domyślne ustawienie się zmieni, taka wtyczka po prostu nie będzie miała nic do zrobienia.
FAQ
Czy adres /random/ zostanie zaindeksowany przez Google?
Raczej nie. Przekierowanie zwraca kod 302 z nagłówkiem X-Robots-Tag: noindex, follow, więc roboty nie powinny indeksować samego adresu /random/. Wyjątkiem jest przypadek brzegowy, gdy wylosowany wpis ma odnośnik w innej domenie: wtedy WordPress serwuje stronę 200 bez noindex, co zespół rdzenia uznał za błąd do naprawienia.
Jak wyłączyć /random/ w WordPress 7.2?
Dodaj wtyczkę must-use z poleceniem add_filter( 'wp_enable_random_content_redirect', '__return_false' );, a następnie odśwież reguły przepisywania, na przykład zapisując ustawienia bezpośrednich odnośników. W kokpicie nie ma przełącznika, da się tam jedynie zmienić bazę adresu.
Czy strony (page) i produkty też będą losowane?
Strony i załączniki są wykluczone. Własne typy treści, w tym produkty, trafiają do puli, jeśli są publicznie odpytywalne, mają włączone archiwum i nie zarejestrowano ich z argumentem 'randomable' => false. Warto to sprawdzić na stagingu dla konkretnej konfiguracji sklepu.
Czy wpis oznaczony noindex we wtyczce SEO może pojawić się w losowaniu?
Tak. Rdzeń WordPressa nie ma natywnego pola noindex, więc ustawienie z Yoast czy Rank Math nie wyklucza wpisu z losowania. Wpis pozostaje nieindeksowany, ale użytkownik może na niego trafić przez /random/. Wykluczenie wymaga kodu, na przykład warunku wp_is_random_content_query() w pre_get_posts.
Kiedy dokładnie ukaże się WordPress 7.2?
Planowana data premiery to 8 grudnia 2026 roku. Pierwsze wydanie kandydujące (RC1) opublikowano 17 listopada, więc do finału szczegóły funkcji /random/, w tym domyślne ustawienie, wciąż mogą się zmienić.









