Analiza domeny przed zakupem: 10 kroków

Wygasła domena z historią potrafi skrócić drogę do widoczności o kilkanaście miesięcy. Potrafi też zabrać budżet i zostawić projekt z filtrem, którego nie da się zdjąć żadnym audytem. Różnica między jednym a drugim scenariuszem to zwykle dwie godziny rzetelnej analizy przed przelewem. Poniżej dziesięć kroków, które w naszej praktyce oddzielają domenę wartą pieniędzy od spalonej, uporządkowane od najtańszych kontroli do tych, które robi się dopiero przy poważnej kwocie.

1. Historia domeny w archiwum internetu

Pierwsze pytanie nie brzmi „ile ma linków”, tylko „czym ta domena była”. Wayback Machine w archiwum internetu pokazuje zrzuty strony rok po roku. Przeklikaj co najmniej pięć punktów w czasie: początek, środek, ostatni rok aktywności i moment tuż przed wygaśnięciem.

Szukasz trzech rzeczy. Po pierwsze, ciągłości: domena, która przez osiem lat była sklepem z częściami, a potem nagle przez pół roku publikowała teksty o kasynach i pożyczkach, została przejęta i wypalona. Po drugie, języka: japońska lub rosyjska treść w historii oznacza, że profil linków też będzie obcojęzyczny i dla polskiego projektu bezużyteczny. Po trzecie, luk: kilkuletnia dziura bez żadnego zrzutu zwykle znaczy, że domena stała zaparkowana, a jej moc dawno się rozeszła.

Zapisz sobie datę, od której treść przestaje pasować do pierwotnego profilu. To będzie granica, względem której ocenisz linki w kolejnym kroku.

2. Profil linków i jakość odsyłających

Liczba domen odsyłających jest najsłabszą metryką z możliwych, bo najłatwiej ją napompować. Interesuje Cię rozkład, nie suma. Wyeksportuj listę domen linkujących i posortuj ją po dacie pozyskania oraz po kraju.

Zdrowy profil rośnie nierówno, ale ciągle: kilka linków miesięcznie przez lata, z okazjonalnymi skokami po publikacji, która chwyciła. Profil kupiony wygląda inaczej: płasko przez lata, potem 400 domen w jednym kwartale, potem cisza. Ten drugi wzorzec to nie jest okazja, tylko rachunek do zapłaty.

Sprawdź też, czy linki nadal istnieją. Narzędzia raportują historyczne odsyłacze długo po tym, jak strona źródłowa zniknęła. Wyrywkowo otwórz dwadzieścia najmocniejszych adresów i policz, ile faktycznie zawiera link. Jeżeli żywa jest połowa, potnij deklarowaną wartość domeny na pół. Praktyczne kryteria oceny siły odsyłających zebraliśmy w tekście o tym, jak mierzyć autorytet marki w Google i AI, i te same progi stosują się do domeny kupowanej z drugiej ręki.

3. Sygnały spamu i wcześniejszych kar

Nie zobaczysz cudzej kary ręcznej w Search Console, bo trafia ona do konta poprzedniego właściciela. Musisz ją wywnioskować z objawów.

• Wpisz do wyszukiwarki operator site:domena.pl. Zero wyników przy domenie, która według archiwum miała setki podstron, to najmocniejszy pojedynczy sygnał ostrzegawczy.
• Poszukaj nazwy domeny w cudzysłowie. Jeżeli pierwsze wyniki to fora o wymianie linków albo listy PBN, wiesz, w jakim towarzystwie się obracała.
• Sprawdź anchory. Profil, w którym 30 procent tekstów kotwic to frazy komercyjne z zupełnie innej branży (kredyty, hazard, farmaceutyki), oznacza, że domena była wynajmowana pod linki.
• Zerknij na daty aktualizacji algorytmów spamowych i porównaj je ze spadkiem widoczności w danych historycznych. Zbieżność co do tygodnia to nie przypadek; nasz opis mechaniki znajdziesz w analizie czerwcowej aktualizacji spamowej Google.

Jedna czerwona flaga to powód do negocjacji ceny. Trzy to powód, żeby odpuścić.

4. Zgodność tematyczna z Twoim projektem

Moc domeny jest tematyczna, nie uniwersalna. Domena po serwisie kulinarnym z tysiącem linków z blogów o gotowaniu nie przeniesie tej mocy na sklep z oponami. Google i modele językowe odczytują kontekst całego sąsiedztwa linkowego, więc przekierowanie niepasującej tematycznie domeny w najlepszym razie nic nie da, a w gorszym rozmyje sygnały tematyczne projektu docelowego.

Prosty test: czy potrafisz napisać dziesięć artykułów wiarygodnych zarówno dla poprzedniej publiczności domeny, jak i dla Twojej? Jeżeli musisz naciągać, kupujesz sam adres, a nie historię, i cena powinna być ceną nowej rejestracji powiększoną o wartość nazwy.

5. Ruch archiwalny i marka

Domeny z realnym ruchem bezpośrednim to zupełnie inna klasa aktywów niż domeny z samym profilem linków. Ludzie, którzy wpisują adres z pamięci, generują sygnały behawioralne, których nie da się kupić.

Sprawdź wolumen wyszukiwań na samą nazwę domeny w planerze słów kluczowych i w narzędziu do analizy widoczności. Kilkaset zapytań brandowych miesięcznie po roku od wyłączenia serwisu oznacza żywą markę. Zero zapytań brandowych przy deklarowanym wysokim autorytecie oznacza, że masz do czynienia z konstrukcją zbudowaną wyłącznie pod linki.

Pamiętaj o pułapce: sprzedający potrafią wygenerować sztuczny ruch, żeby podbić wykresy w narzędziach analitycznych. Ruch, który pojawia się nagle w ostatnich sześciu tygodniach przed aukcją, w całości z jednego kraju i bez sezonowości, jest kupiony. Prawdziwy ruch ma sezonowość, tygodniowy rytm i wiele źródeł.

6. Sprawdzenie rejestru znaków towarowych

Krok pomijany najczęściej i kosztujący najwięcej. Nazwa, która świetnie brzmi w Twojej branży, może być zarejestrowanym znakiem towarowym. Przejęcie takiej domeny i uruchomienie na niej działalności w tej samej klasie towarowej kończy się wezwaniem do zaprzestania naruszeń albo postępowaniem o przeniesienie domeny.

Sprawdź trzy rejestry: bazę Urzędu Patentowego RP, rejestr znaków unijnych EUIPO i zwykłe wyszukiwanie nazwy z dopiskiem „trademark”. Dziesięć minut pracy eliminuje ryzyko, którego nie zrekompensuje żaden profil linków.

7. Stan techniczny i indeksacja

Po przejęciu domeny zaczynasz od zera pod względem indeksacji, ale nie od zera pod względem historii crawlowania. Jeżeli poprzedni serwis serwował tysiące błędów 404, miał zapętlone przekierowania albo blokował roboty w pliku robots.txt, Googlebot będzie tę domenę odwiedzał rzadziej, niż wynikałoby to z jej autorytetu.

Zanim złożysz ofertę, pobierz plik robots.txt z archiwum i sprawdź, czy nie zawiera globalnej dyrektywy blokującej. Sprawdź też, czy domena nie widnieje na publicznych listach blokad DNS i czy jej adres IP nie należał do hostingu masowo wykorzystywanego pod sieci zapleczowe. Typowe przyczyny, dla których strona nie wraca do indeksu po przejęciu, rozpisaliśmy w poradniku o tym, dlaczego strona nie jest indeksowana.

8. Wycena: ile realnie zapłacić

Wycena domeny wygasłej to nie jest jedna liczba, tylko suma trzech niezależnych składników. Rozbij ją i policz każdy osobno, zamiast akceptować cenę wywoławczą.

Do sumy zastosuj mnożnik ryzyka. Domena z czystą historią i pełną zgodnością tematyczną: mnożnik 1. Jedna czerwona flaga z kroku trzeciego: mnożnik 0,5. Niepewna historia lub luka archiwalna dłuższa niż dwa lata: mnożnik 0,25. Ta ostatnia kategoria to zakup spekulacyjny i powinieneś być gotów spisać go na straty.

Twarda zasada: nigdy nie licytuj powyżej kwoty, którą kosztowałoby zbudowanie tego samego efektu od zera w ciągu dwunastu miesięcy. Zaskakująco często okazuje się, że nowa domena plus budżet na treść wychodzi taniej i bez ryzyka.

9. Weryfikacja przed samą aukcją

Między analizą a licytacją mija zwykle kilka dni, a w tym czasie sytuacja potrafi się zmienić. Tuż przed złożeniem oferty powtórz trzy najtańsze kontrole: operator site:, status DNS i lista domen odsyłających. Jeżeli w międzyczasie ktoś podpiął domenę pod przekierowanie albo liczba linków skoczyła, wycofaj się.

Sprawdź też warunki platformy aukcyjnej: kto pokrywa koszt transferu i co się dzieje, gdy poprzedni właściciel wykupi domenę w okresie karencji. W polskiej domenie krajowej potrafi to opóźnić przejęcie o kilka tygodni.

10. Plan pierwszych 30 dni po przejęciu

Przejęcie domeny to początek pracy, nie jej koniec. Pierwszy miesiąc decyduje o tym, czy historia zadziała na Twoją korzyść.

1. Dni 1 do 3: podepnij domenę pod hosting, postaw tymczasową stronę z realną treścią (nie parkingiem), dodaj własność w Search Console i pobierz raport ewentualnych działań ręcznych.
2. Dni 4 do 7: zmapuj najmocniejsze historyczne adresy URL z archiwum na nowe odpowiedniki i ustaw przekierowania 301 jeden do jednego. Adresy bez sensownego odpowiednika zostaw jako 404, nie przekierowuj masowo na stronę główną.
3. Dni 8 do 14: opublikuj pierwsze cztery do sześciu tekstów zgodnych tematycznie z historią domeny. Zbuduj poprawną strukturę adresów i linkowania wewnętrznego od pierwszego dnia, bo późniejsza przebudowa kosztuje więcej, niż się wydaje; zasady opisaliśmy w przewodniku o strukturze URL i linkowaniu wewnętrznym.
4. Dni 15 do 21: zgłoś mapę witryny, sprawdź raport indeksowania i porównaj tempo indeksacji z nową domeną kontrolną. Wolniejsze niż nowa domena tempo to sygnał, że historia ciąży, a nie pomaga.
5. Dni 22 do 30: pierwszy pomiar. Zapytania brandowe, liczba zaindeksowanych adresów, pozycje na frazy z historii. Jeżeli po miesiącu domena nie zaindeksowała nawet strony głównej, przygotuj plan wyjścia zamiast dokładać budżet.

Dokumentację dotyczącą przekierowań i zmian adresów warto trzymać pod ręką; oficjalne wytyczne Google opisuje Google Search Central.

Czego ta analiza nie wykryje

Uczciwie: żadna z powyższych kontroli nie wykryje kary algorytmicznej nałożonej cicho, bo domena mogła nigdy nie mieć widoczności na tyle dużej, żeby spadek był zauważalny. Nie wykryje też umów na sprzedaż linków, które nowy nabywca odziedziczy w postaci nagłego zniknięcia odsyłaczy. Przy kwotach powyżej kilku tysięcy złotych traktuj więc wynik analizy jako szacunek prawdopodobieństwa: kupujesz opcję, nie pewnik, i cena powinna to odzwierciedlać.

FAQ